Jac Orie neemt zijn luipaard weer mee in een ongelooflijk schaatscollege

Zaterdag 29 september, de dag dat een aantal schaatsbanen openden in Nederland. Helaas was De Uithof in Den Haag, de thuisbaan van Jac Orie, dicht in verband met een evenement. Maar liefst 62 trainers weken daarom uit naar een andere locatie. Traditiegetrouw zou Jac Orie zijn ‘thuisbasis’ gebruiken voor de jaarlijkse bijscholing van de NSTV.

Bij Café de Jachthaven was er een professionele espressomachine aanwezig en de thee werd met losse blaadjes geserveerd. Het videoscherm en het geluid waren prima. De bijeengekomen trainers zaten allen in het voorste gedeelte van het café, er was net voldoende plaats voor iedereen.

In iets minder dan vier uur wervelde Jac met zijn diep gefundeerde visie door de terminologie van het schaatsen heen. De start, het rechte eind, de bocht, inspanningsfysiologie, biomechanica en bewegingswetenschap vormden het skelet van zijn praatje, en over elk aspect lichtte hij de, naar zijn mening, onzinnige en vastgeroeste terminologie toe. Het was geen ‘praatje’ overigens, het was een “college over schaatsen”.

Bevlogen, bezweet, snel maar hartstochtelijk nam hij alle “onzin” begrippen door. Steeds beargumenterend en uitleggend waarom zijn “zinnige” begrippen beter zouden zijn. Hij praatte niet alleen, hij liet niet alleen zijn dia’s zien, hij kon ook tekenen in de lucht, bijvoorbeeld hoe lactaat en pyruvaat in de keten van energieformules zich tot elkaar verhouden (hij stak eerst zijn vinger omhoog en dan liep hij bijna door de chemische formule door naar beneden en zei daarbij: “Weten jullie het nog?”), of hoe het vermogen het eindproduct is van vijf elementen (hij omklemde 5 denkbeeldige boxen naast elkaar variërend van hartslag tot hemoglobine).

Wat trainers zouden moeten doen, volgens Jac, is vooral nuttige en bruikbare clou’s aanreiken aan hun atleten in plaats van wat starre begrippen op ze neer te  laten komen: naar voren kijken (start), inademen (start), armen naar voren (starthouding), zo snel mogelijk schaatsen, uit je buikspieren rijden, knieën naar voren, romp stil houden, zijwaarts afzetten, vallen, glijden, beter timen, smal rijden, arm naar voren, grijpen (bocht), meer hangen in de bocht, knieën de bocht in een, hartslagmeter kan je niet gebruiken op het ijs, lactaat is slecht, enz. enz. Veel. Heel veel en allemaal ONZIN. Aldus Jac.

We werden “platgebombardeerd” met zijn oneliners, zijn wetenschappelijke stellingen die om de anderhalve minuut georeerd pardon “geORIErd” werden. Bijvoorbeeld:

“Niet meer laten hangen in de bocht dan de snelheid toestaat”

“Druk onder de voet in plaats van daarboven”

“Niet grijpen want je gaat naar de blokjes, je snelheid neemt dan geijkt af”

“De bocht in met kleinere stappen en daarna wanneer de snelheid toeneemt steeds met grotere de bocht uit”

“Je moet driften in de bocht  als een motorrijder”

“Het huidige materiaal past mogelijk niet meer bij de huidige snelheden”

“Geen training zonder schaduwzijdes”

“Heb je ooit een luipaard zien starten”

“Gekoppelde bewegingen laten trainen zoals schutters dit trainen” en hij doet ‘teng… teng…teng …’ met een denkbeeldig pistool, waarbij zijn arm vrijwel stil blijft na elk schot, of hij laat de kleppen van linker en rechtervleugel van een vliegtuig simultaan de beweging nabootsen.

“Organiseren in beweging”

“Focus op efficiëntie en afzettiming en niet op knieën naar voren”

“Navel laten meegeven als massa die naar rechts en naar links verplaatst wordt”

“Plaatsen? Het gebeurt vanzelf!”

“Lactaat is goed, andere organen lusten ervan”

“Te weinig lactaat brengt je nergens, teveel ook niet”

“Je rijdt niet rechtdoor op het rechte eind, je maakt steeds bochtjes, bochtjes, bochtjes”

“Optimale centripetale kracht door een afzet van minimaal 40 en maximaal 60 meter omtrek” (of was het radiaal?)

“Glijden is remmen”

……

LET OP: bovenstaande zijn vrij vertaald naar wat Jac zei, het is niet letterlijk overgenomen!

 

Het was erg toegankelijk voor iedereen, maar het ‘hogere niveau’ werd niet vermeden. Het leek soms zelfs een masterclass. Bij de trainers stonden de ogen wijd open, de monden soms naar adem happend, er kwamen pittige vragen die Jac kon pareren. En een daverend applaus aan het einde. En de aanwezige trainers zouden na afloop zeker goed over alle stof nadenken en met “zin” over de “onzin” het nieuwe schaatsseizoen weer in.

DID YOU MISS IT? Don’t miss it next time!!!

 

Reacties zijn gesloten.