Eerste webinar NSTV succesvol!

Donderdagavond 29 oktober hebben we als NSTV met succes onze eerste webinar gehouden en dat met een inspirerende spreker: Beorn Nijenhuis.

Deze ex topsprinter met roots in Canada, afgestudeerd in de wijsbegeerte en aan het conservatorium, had ineens een “a-ha erlebnis” toen hij in een café hoorde van krampachtige bewegingen bij musici en dacht gelijk “hé, is dit niet hetzelfde als de zwabbervoet van Gerard Kemkers?” 

Een ‘zwabbervoet’ is een ongecontroleerde en uit verkramping voortvloeiende beweging vlak voor het plaatsen van de nieuwe schaats. Beorn is inmiddels bezig te promoveren op dit onderwerp.  Via een aantal filmpjes konden de 41(!) deelnemers aan de webinar precies zien hoe zo’n ongewenste beweging optreedt: het kan exo- maar ook endoratie zijn, of door het overdreven tillen van de punt van de schaats, zowel bij het linker- als bij het rechterbeen.

En dan… hebben we een idee waarom een been vaker dan het andere zo’n patroon toont? Waarom het slechts bij één been optreedt en niet bij beide benen van een schaatser? Zouden we niet beter ook rechtsom moeten gaan schaatsen in plaats van alleen linksom, zou dat helpen? Wat ligt ten grondslag en wat is de bron van de zwabbervoet?

Met veel energie en inspiratie legde Beorn de beginselen van bewegingsleer bij neurowetenschap uit en toonde ons de conclusie: het is simpel,  de hersenen zijn ‘te lui’ geworden en vertrouwen op de ingesleten, perfecte patroon van bewegen. Totdat er iets vreemds optreedt:  door bewegingen of trainingen te forceren of door motorische trauma’s kan een negatieve trigger optreden die dat patroon negatief kan beïnvloeden.

Overigens, bewegingen liggen zo diep opgeslagen in onze motorische geheugen dat we ook na jaren van ‘niet fietsen’ ineens op het zadel stappen en hoppetee, we trappen weer. Nou, dat geldt voor Amerikanen verbetert Beorn zich met een lach, de Nederlanders zitten vaak  genoeg op de fiets! Het omgekeerde is trouwens ook waar: na lange inactiviteit en dan de baan weer opzoeken gaat de zwabbervoeter weer gewoon… ‘fout’. 

Tijd voor ‘what to do then?’: vingers van musici die zich onhandig verkrampten werden gespalkt, bij schaatsers kun je dat… beter niet doen! Botox wordt ook ingespoten in de spieren omdat dit de spieren stopt zich ongewenst te bewegen. Botox spuiten: don’t do this at home!! In feite moet je de hersenen van een sporter (en die van een musicus) gaan herprogrammeren, het herschrijven dus van de schaatsmotoriek. Dat is niet eenvoudig: differentieel leren (het verstoren van een patroon door andere, vreemde patronen te leren) en visualisatie helpen meer dan een ‘back to basic’ principe van de Sensor Motor Retraining. Of we moeten terug kruipen naar onze ‘kinderbrain’.

Waar het op neer komt, is dat het een langdurig proces is. En dat doe je niet zelf. Beorn benadrukt dat het nuttig is de schaatsers met een vermoeden van een zwabbervoet door te verwijzen naar hemzelf voor professionele begeleiding, voor een analyse, herstelprogramma en metingen. Dit kan door een mail te sturen naar zwabbervoetproject@gmail.com.

De geweldige avond werd afgesloten met een film waarin te zien was dat een zwabberbeweging van een schaatsster na vijf maanden ‘visualisatie’ (en niet schaatsen) flink minder was geworden. De metingen met vele curven in de presentatie lieten dit duidelijk zien. Overigens, ze werd indirect geholpen doordat de banen dicht gingen door de coronamaatregelen en zij meer tijd had om in haar hoofd “skeelerend te schaatsen”. Deze vorm van visualisatie hielp bij haar. Waar een coronatijd toch goed voor kan zijn… Oftewel ‘elk nadeel heeft zijn voordeel’, maar… dat is een ander verhaal.

De pdf van zijn verhaal vind je in de Kennisbank van de ledenportaal. Daar staat inmiddels ook de complete filmopname van de webinar.

Boven: NSTV-organisator Luciano Negro houdt in de gaten of er vragen binnenkomen via de chat…

Boven: En technicus Willem-Jan Molleman houdt de techniek under control…

Reacties zijn gesloten.