Webinar Jos de Koning: Ard Schenk rijdt wereldrecord 1500m in 1.48.11!

Vrijdagmiddag 20 november organiseerden we voor de derde maal een webinar. Dit keer met als spreker Jos de Koning, bij velen bekend als (mede)ontwikkelaar van de klapschaats. Met maar liefst 54 aanmeldingen was er veel interesse in deze online sessie over progressie in het schaatsen.

“Vergelijken we geen appels met peren?”, zo begon Jos zijn verhaal over hoe het kan dat Nuis zoveel harder schaatst dan Schenk. Vijftig jaar geleden verbeterde Ard Schenk het wereldrecord op de 1500m met maar liefst drie(!) seconden naar een tijd van 1.58.77, voor het eerst onder de 2 minuten. Inmiddels zijn er veel schaatsers die aan deze tijd komen en verbeterde Kjeld Nuis het wereldrecord vorig seizoen naar een tijd van 1.40.17. Dat is maar liefst 18.6 seconden verschil.

De omstandigheden waaronder Schenk zijn wereldrecord waren echter totaal anders dan die waaronder Nuis reed. Zo reed Schenk het record op de natuurijsbaan van Davos, op 1700m hoogte, waar geen ijsmachine aan te pas kwam en de schaatsers afhankelijk waren de weersomstandigheden en het ijs zoals het ijs die dag was. Nuis reed zijn record in Salt Lake City, op 1400m hoogte, en in een hal op kunstijs, waar ijsmachines het ijs snel of minder snel kunnen maken. “En ondanks dat beiden ongetwijfeld onder zeer goede omstandigheden moeten hebben gereden, zie je dat er toch een heel groot verschil zit tussen deze omstandigheden”, zo nam Jos ons mee.

Een ander belangrijk punt waarnaar je moet kijken, zijn de lucht- en ijswrijving waarmee Schenk en Nuis te maken hadden. Als je het hebt over luchtwrijving, dan moet je denken aan de schaatspakken waarin gereden werd. Kijk even naar Ard Schenk met z’n wollen muts en slobbertrui boven z’n strakke broek tegenover Nuis in z’n aerodynamische speedpak. En aan techniek: hoe dieper een schaatser zit, hoe minder luchtwrijving.

Bij ijswrijving moet je denken aan zaken als: hoe is het ijs geprepareerd, wat is de temperatuur van het ijs, is het ijs vlak, hebben ze iets door het water gedaan waarmee gedweild wordt. En de schaatsen bepalen ook een groot deel van de ijswrijving: wat voor soort metaal, hoe zijn ze geslepen etc.

Dus inderdaad: “het is appels met peren vergelijken de twee wereldrecords”, was zijn conclusie. Om appels met appels te kunnen vergelijken, moeten al die parameters gelijkgesteld worden. En dat heeft Jos dan ook gedaan. Zo liet hij ons stapsgewijs via allerlei rekeningsmodellen zien hoe hard Ard Schenk zou hebben gereden als hij onder dezelfde omstandigheden zou hebben gereden als Kjeld Nuis dat in 2019 deed. Die tijd bleek uiteindelijk 1.48.11 te zijn.

Nog steeds een gat van 8 seconden met het record van Kjeld Nuis dus. Kortom, zo concludeerde Jos, 56% van de verbeteringen in de laatste 50 jaar is gebaseerd op innovaties, maar 44% zit hem ergens anders in. Die zit hem in:

  • enerzijds de manier van trainen, die de laatste 50 jaar flink veranderd is. Van een lactaat treshold trainingsmodel (drempeltraining) naar een polorized trainingsmodel.
  • en anderzijds in de manier van wedstrijd rijden, de pacing strategie. Ook die is nu heel anders dan 50 jaar geleden.

En dit is dan ook het vlak, zo sluit Jos zijn betoog af, waarnaar we moeten blijven kijken en mee moeten blijven experimenteren als we vooruit willen blijven gaan!

Een boeiend verhaal, een leerzame avond en volop enthousiaste reacties.

De webinar kun je terugkijken via de Kennisbank van de Ledenportaal. Ook de pdf van Jos z’n presentatie staat in de Kennisbank.

Reacties zijn gesloten.